تندیس یادبود نخستین عملیات موفق لایه‌شکافی هیدرولیکی اسیدی همراه با تزریق پروپانت (Acid-Propped Hydraulic Fracturing) در ایران رونمایی شد؛ دستاوردی که در شهریورماه ۱۴۰۵ در چاه جفیر–۱۱ میدان نفتی سپهر و جفیر، با طراحی، مهندسی و اجرای شرکت خدمات مهندسی پژواک انرژی و همکاری شرکت‌های همکار آن تحقق یافت.
اجرای موفق این عملیات، حاصل مجموعه‌ای از فعالیت‌های پیچیده مهندسی، مطالعات تخصصی، طراحی و اجرای آزمون‌های پیشرفته و غلبه بر چالش‌های متعدد فنی و عملیاتی بود که با اتکا به دانش، نوآوری و تلاش مشترک تیم‌های تخصصی به ثمر نشست.
نتایج اولیه ارزیابی چاه جفیر–۱۱، تولید روزانه ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ بشکه نفت با چوک ۱۶/۶۴ اینچ و ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ بشکه با چوک ۲۰/۶۴ اینچ را نشان می‌دهد؛ نرخ‌هایی که به‌ترتیب حدود دو و نزدیک به سه برابر تولید چاه‌های دارای شرایط مشابه و بدون عملیات هیدروفرک است.
اهمیت این موفقیت، فراتر از افزایش تولید یک چاه است. طراحی و اجرای موفق این عملیات، تجربه‌ای عملی و ارزشمند برای به‌کارگیری فناوری هیدروفرک در سایر مخازن نفتی کشور فراهم کرده و ظرفیت تازه‌ای برای افزایش بهره‌وری و بازیافت منابع هیدروکربوری گشوده است.
تندیس یادبود؛ روایت یک دستاورد به زبان هنر
برای ماندگار ساختن این دستاورد، تندیسی با الهام از ماهیت عملیات هیدروفرک و مفهوم «ارزش از عمق آغاز می‌شود» طراحی و ساخته شد؛ اثری که تلاش برای غلبه بر مقاومت سنگ، گشودن مسیرهای تازه و شکوفایی ظرفیت‌های پنهان زمین را به زبان هنر روایت می‌کند.
در این تندیس، پیکره‌ای از بتن، نمادی از سختی و مقاومت لایه‌های زمین است. خطوطی ظریف و منشعب، با الهام از چاه و شبکه شکست‌های هیدرولیکی، از دل بتن عبور می‌کنند و سکون و صلابت آن را می‌شکنند؛ تمثیلی از مسیری دشوار که پیمودن آن نیازمند دانش، جسارت، پشتکار و غلبه بر موانع است.
در امتداد این مسیر و در نقطه رسیدن آن به سطح، گل «زال» می‌شکفد؛ گلی افسانه‌ای و ماندگار که با کمترین نیاز به آب و خاک و تنها با چند قطره آب جان می‌گیرد. حضور این گل، نمادی از زندگی، پایداری، تاب‌آوری و به‌ثمررسیدن تلاشی است که در عمق آغاز شده است.
پیوند بتن، شبکه شکست‌ها و گل زال، روایتی یکپارچه از فلسفه این دستاورد را شکل می‌دهد: عبور از سختی‌ها، گشودن مسیرهای تازه و تبدیل محدودیت‌ها به فرصت‌هایی برای شکوفایی.
این یادمان، فراتر از ثبت موفقیت یک عملیات صنعتی، ادای احترامی به دانش، اراده و تلاش جمعی متخصصانی است که با عبور از مرزهای تجربه پیشین، دستیابی به نتیجه‌ای تازه را ممکن ساختند.
پژواک انرژی؛ تبدیل ظرفیت‌های پنهان به ارزش پایدار.